هوش مصنوعی: این متن شعری است که از عناصر طبیعت مانند مرغ، شهباز، و بلبل برای بیان مفاهیم عرفانی و عاشقانه استفاده می‌کند. شاعر از پرواز، موسیقی، و آتش به عنوان نمادهایی برای توصیف حالات درونی و روحانی خود بهره می‌برد. در نهایت، متن به عشق و جنون عرفانی اشاره دارد و از طبیعت برای بیان این مفاهیم استفاده می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

غزل ۳۱۴۷ - نه آن مرغم که گرد عالمم پرواز گرداند

نه آن مرغم که گرد عالمم پرواز گرداند
ورقهای پر و بال مرا شهباز گرداند ۱

نوای زهره و رقاصی گردون مکرر شد
چه خوش باشد که مطرب پرده این ساز گرداند ۲

محبت غیرتی در چاشنی دارد که گر خواهد
به ناخن بیستون را سینه شهباز گرداند ۳

زکافر نعمتی دل شکوه از داغ جنون دارد
تجلی بیستون را آسمان پرواز گرداند ۴

سپندم، یک نوای آتشین در زیر لب دارم
نیم بلبل که در هر ناله ای آواز گرداند ۵

در آن گلشن که صائب نغمه پردازی کند، بلبل
زرگل را سپند شعله آواز گرداند ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۱۴۶ - چنین ساقی اگر دور شراب ناب گرداند
گوهر بعدی:غزل ۳۱۴۸ - دل شیرین نمی گردد به سیل از جای خود، ورنه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.