غزل ۳۲۰۹ - نه بیدردی است گر اشکم به چشم تر نمی آید

نه بیدردی است گر اشکم به چشم تر نمی آید
مرا از سیرچشمی در نظر گوهر نمی آید ۱

به چشم پاک کرد آیینه تسخیر آن پریرو را
چنین فتح نمایانی ز اسکندر نمی آید ۲

نماند از سرد مهریهای دوران در جگر آهم
درختی را که سرما سوخت دودش برنمی آید ۳

چنین کز عالم آب آمد آن سرو روان بیرون
نهال طوبی از سرچشمه کوثر نمی آید ۴

اگر اهل دلی بر تیره بختی صبر کن صائب
که داغ کعبه از زیر سیاهی بر نمی آید ۵