غزل ۳۲۱۳ - خیال او به تدبیر از دل من برنمی آید

خیال او به تدبیر از دل من برنمی آید
که هرگز خار خار از دل به سوزن برنمی آید ۱

اگرنه دور باش ناله مرغ چمن باشد
ازین گلزار یک گل پاکدامن برنمی آید ۲

به همت می توان زین خاکدان دل را برآوردن
که بی رستم زقعر چاه بیژن برنمی آید ۳

مکن ای عقل در اصلاح من اوقات خود باطل
که غیر از عشق کار دیگر از من برنمی آید ۴

گذشتم از فلکها تا کشیدم پای در دامن
که می گوید که کاری از نشستن برنمی آید؟ ۵

نگردد جامه فانوس نور شمع را مانع
حجاب جسم با دلهای روشن برنمی آید ۶

مشو زنهار بهرجان رهین منت عیسی
که خفاش از خجالت روز روشن برنمی آید ۷

مرا از میکشان بر لاله صائب رشک می آید
که تا می در قدح دارد زگلشن برنمی آید ۸