غزل ۳۲۲۵ - زسوز عشق داغی بر دل افگار می باید

زسوز عشق داغی بر دل افگار می باید
چراغی بر سر بالین این بیمار می باید ۱

زلعل آبدار او تمنایی که من دارم
مرا در دست صد انگشتر زنهار می باید ۲

پریشان دارد از صد رهگذر تسبیح، احوالم
مرا شیرازه ای از رشته زنار می باید ۳

به زهر چشم تنها پاس نتوان داشت خوبی را
گل بی خار را شبنم دل بیدار می باید ۴

زلیخا دامن امید را بیهوده نگشاید
عبیر پیرهن را چشم چون دستار می باید ۵

زچشم مست دارد عذرخواهی گر ننوشد می
همین سابقی میان میکشان هشیار می باید ۶

چه سود از کارفرمایان ظاهر بی دماغان را؟
که در دل کارفرمایی زذوق کار می باید ۷

متاع یوسفی حیف است باشد فرش در زندان
تکلف برطرف، دیوانه در بازار می باید ۸

به از اشک ندامت نیست صائب هیچ تسبیحی
ترا گر سبحه ای از بهر استغفار می باید ۹