هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی بیانگر ناامیدی و یأس شاعر از گشوده نشدن گرههای زندگی و هنر است. شاعر از سختیها و موانع در راه بیان هنری و عاطفی خود مینالد و امیدی به گشایش این مشکلات ندارد. در نهایت، او اشاره میکند که تنها افراد با ذوق و استعداد میتوانند این عقدهها را بگشایند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، لحن یأسآلود شعر ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
غزل ۳۲۳۳ - گره تا کی ز ابروی سخن پرداز نگشاید؟
گره تا کی ز ابروی سخن پرداز نگشاید؟
در رحمت به رویم چند آن طناز نگشاید؟ ۱
سراسر گرد دام از سایه گل راه گرداند
بدآموز قفس آغوش بر پرواز نگشاید ۲
زبخت تیره امید گشایش نیست در کارم
به سعی سرمه هرگز عقده آواز نگشاید ۳
به خون نغمه رنگین باد منقار نواسنجی
که بال بیغمی در چنگل شهباز نگشاید ۴
اگر ذوق سخن داری برو صائب قلم سر کن
کسی این عقده را بی ناخن اعجاز نگشاید ۵
در رحمت به رویم چند آن طناز نگشاید؟ ۱
سراسر گرد دام از سایه گل راه گرداند
بدآموز قفس آغوش بر پرواز نگشاید ۲
زبخت تیره امید گشایش نیست در کارم
به سعی سرمه هرگز عقده آواز نگشاید ۳
به خون نغمه رنگین باد منقار نواسنجی
که بال بیغمی در چنگل شهباز نگشاید ۴
اگر ذوق سخن داری برو صائب قلم سر کن
کسی این عقده را بی ناخن اعجاز نگشاید ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۳۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۲۳۲ - به هر نامحرمی عاشق لب اظهار نگشاید
گوهر بعدی:غزل ۳۲۳۴ - حواس کم خرد را نفس جاهل کار فرماید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
