خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از صائب تبریزی بیانگر ناامیدی و یأس شاعر از گشوده نشدن گرههای زندگی و هنر است. شاعر از سختیها و موانع در راه بیان هنری و عاطفی خود مینالد و امیدی به گشایش این مشکلات ندارد. در نهایت، او اشاره میکند که تنها افراد با ذوق و استعداد میتوانند این عقدهها را بگشایند.
محتوا شامل مضامین عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، لحن یأسآلود شعر ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
غزل ۳۲۳۳ - گره تا کی ز ابروی سخن پرداز نگشاید؟
گره تا کی ز ابروی سخن پرداز نگشاید؟
در رحمت به رویم چند آن طناز نگشاید؟ ۱
سراسر گرد دام از سایه گل راه گرداند
بدآموز قفس آغوش بر پرواز نگشاید ۲
زبخت تیره امید گشایش نیست در کارم
به سعی سرمه هرگز عقده آواز نگشاید ۳
به خون نغمه رنگین باد منقار نواسنجی
که بال بیغمی در چنگل شهباز نگشاید ۴
اگر ذوق سخن داری برو صائب قلم سر کن
کسی این عقده را بی ناخن اعجاز نگشاید ۵
در رحمت به رویم چند آن طناز نگشاید؟ ۱
سراسر گرد دام از سایه گل راه گرداند
بدآموز قفس آغوش بر پرواز نگشاید ۲
زبخت تیره امید گشایش نیست در کارم
به سعی سرمه هرگز عقده آواز نگشاید ۳
به خون نغمه رنگین باد منقار نواسنجی
که بال بیغمی در چنگل شهباز نگشاید ۴
اگر ذوق سخن داری برو صائب قلم سر کن
کسی این عقده را بی ناخن اعجاز نگشاید ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۲۳۲ - به هر نامحرمی عاشق لب اظهار نگشاید
گوهر بعدی:غزل ۳۲۳۴ - حواس کم خرد را نفس جاهل کار فرماید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
