هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و غنایی است که از عشق، درد و رنج عاشق، وصف معشوق و مفاهیمی مانند دل‌سوزی، عشق نافرجام و فداکاری سخن می‌گوید. شاعر از تشبیه‌های زیبا مانند مقایسه عاشق با مفلس و گوهر استفاده کرده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین ممکن است برخی از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم باشد.

غزل ۳۲۴۱ - دل سودازده در طره دلدار افتاد

دل سودازده در طره دلدار افتاد
گل بچینید که دیوانه به بازار افتاد ۱

همچو مفلس که فتد راه به گنجش ناگاه
بوسه را راه به کنج دهن یار افتاد ۲

هر تنک حوصله ره یافت در آن خلوت خاص
شیشه ماست که از طاق دل یار افتاد ۳

بر دل خونشده دندان نگذارد، چه کند؟
کار گوهر چو به انصاف خریدار افتاد ۴

نیست ممکن نشود نقل مجالس اشکش
دیده هر که بر آن لعل شکر بار افتاد ۵

از جبین گوهر جان را چو عرق ریخت به خاک
راه هرکس که به این وادی خونخوار افتاد ۶

سنگ طفلان شمرد کوه گران را صائب
عاشقی را که چو فرهاد به سرکار افتاد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۲۴۰ - که حال دردمندان پیش چشم یار می گوید؟
گوهر بعدی:غزل ۳۲۴۲ - هرکه را چشم بر آن طاق دو ابرو افتاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.