غزل ۳۲۶۰ - نیست ممکن که دل ما ز وفا برگردد

نیست ممکن که دل ما ز وفا برگردد
چون ز خاصیت خود مهر گیا برگردد ۱

رفتن از کوی خرابات مرا ممکن نیست
مگر از کعبه رخ قبله نما برگردد ۲

سپر تیر حوادث سپر انداختن است
خاک شو تا دم شمشیر قضا برگردد ۳

دولت و سایه دو مرغند که هم پروازند
صبر دارم ورق بال هما برگردد ۴

آخر از همرهی خضر به چاه افتادم
وقت آن خوش که ازو راهنما برگردد ۵

مس خود را به دو پیمانه طلا گردانید
صائب از کوی خرابات چرا برگردد؟ ۶