غزل ۳۲۶۳ - که گمان داشت ز خط حسن تو زایل گردد؟

که گمان داشت ز خط حسن تو زایل گردد؟
فرد خورشید که می گفت که باطل گردد؟ ۱

می تواند ز رخ شمع کسی گل چیدن
که چو پروانه به گرد سر محفل گردد ۲

ناف دریاست چو گرداب مرا لنگرگاه
نیستم موج که سعیم پی ساحل گردد ۳

مرغ روح شهدا پر به پر هم بسته است
زهره کیست که گرد سر قاتل گردد؟ ۴

سخن تلخ فرو برده و قهقه زده ام
کام من تلخ کی از زهر هلاهل گردد؟ ۵

سر مژگان سبکرو به سلامت باشد!
پا اگر آبله از دوری منزل گردد ۶

شبنم آینه کس چهره خورشید نکر
به چه رو با رخش آیینه مقابل گردد؟ ۷