غزل ۳۲۶۵ - خواب هرکس ز خیال تو پریشان گردد

خواب هرکس ز خیال تو پریشان گردد
زلف شب در نظرش سنبل و ریحان گردد ۱

دلم آشفته ز جمعیت یاران گردد
همچو سی پاره که در جمع پریشان گردد ۲

می شود فاختگان را خط آزادی سرو
در ریاضی که نهال تو خرامان گردد ۳

هرکه چون شانه کند دست درازی با زلف
تخته مشق دو صد زخم نمایان گردد ۴

می دهد دست نوازش دل ما را تسکین
بحر ساکن اگر از پنجه مرجان گردد ۵

می دهد رخنه لب زود سر سبز به باد
جای رحم است بر آن پسته که خندان گردد ۶

دزدی بوسه عجب دزدی خوش عاقبتی است
که اگر باز ستانند دو چندان گردد! ۷

از تماشای رخت حیرت صائب افزود
طوطی از آینه هر چند زبان دان گردد ۸