غزل ۳۳۰۴ - می کجا مهر حجاب از لب ما بردارد؟

می کجا مهر حجاب از لب ما بردارد؟
نه حباب است که هر موج ز جا بردارد ۱

رشته گوهر سیراب شود مژگانش
هرکه خار از ره این آبله پا بردارد ۲

دل صد پاره اگر همرهی ما نکند
کیست در راه طلب توشه ما بردارد؟ ۳

در بیابان طلب تشنه جگر بسیارست
به که هر آبله ای آب جدا بردارد ۴

از مه عید جوانی دل ما صاف نشد
مگر این زنگ ز دل قد دوتا بردارد ۵

آنقدر دور مشو از نظر ای صبح امید
که دل خونشده دستی به دعا بردارد ۶

منفعل رفت ازین غمکده سیلاب برون
کیست این گرد ملال از دل ما بردارد؟ ۷

می کند ساده زمین را ز عمارت صائب
ابر اگر آب ز چشم تر ما بردارد ۸