هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی بیانگر نگاهی عمیق به زندگی و طبیعت است. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند آینه، باغ، بهار، و لاله، احساسات و تجربیات انسانی را به تصویر می‌کشد. او از مفاهیمی مانند خرد، درمان دردها، فقر، و امید صحبت می‌کند و با اشاره به عناصر طبیعت، پیچیدگی‌های زندگی را نشان می‌دهد.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات و استعاره‌ها نیاز به دانش ادبی و تجربه زندگی بیشتری دارند.

غزل ۳۳۱۶ - هر که چون زانوی خود آینه داری دارد

هر که چون زانوی خود آینه داری دارد
روز و شب پیش نظر باغ و بهاری دارد ۱

می کند جام علاجش به پف کاسه گری
هر سری کز خرد خام غباری دارد ۲

چه شتاب است که در دیده من دارد اشک
باز سیماب بر آیینه قراری دارد ۳

به تهیدستی من کیست ز ثابت قدمان؟
سر دیوار به کف دامن خاری دارد ۴

به سیه روزی من کیست درین سبز چمن؟
داغ در مد نظر لاله عذاری دارد ۵

خضر اگر راه به سرچشمه حیوان برده است
مست هم در دل شب آب خماری دارد ۶

چهره صائب اگر رنگ فشان شد چه غم است؟
شکر لله مژه لاله نگاری دارد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۳۱۵ - لب لعل تو اگر جام شرابی دارد
گوهر بعدی:غزل ۳۳۱۷ - هر که رخساره آیینه گدازی دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.