هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از صائب تبریزی، بیانگر احساسات عمیق عاشقانه، شوق وصال، و درد فراق است. شاعر با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند آینه، نامه شوق، و خاک شهدا، احساسات خود را به تصویر می‌کشد و از معشوق می‌خواهد که به دل او توجه کند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی بالا، مناسب سنین نوجوانی و بزرگسالی است.

غزل ۳۳۶۲ - سیر حسن خود اگر در دل ما خواهی کرد

سیر حسن خود اگر در دل ما خواهی کرد
سفر آینه را رو به قفا خواهی کرد ۱

گر بدانی که چه مشتاق به آغوش توام
نامه شوق مرا بند قبا خواهی کرد ۲

تو که در خانه آیینه نداری آرام
در دل و دیده من خانه کجا خواهی کرد؟ ۳

وقت نازکتر ازان موی میان گردیده است
رحم اگر بر دل صد پاره ما خواهی کرد ۴

با رخ ساده کنی خون دل پرکاران را
در زمان خط شبرنگ چها خواهی کرد ۵

پای سیمین مکن آلوده به هر نقش و نگار
گر گذر بر سر خاک شهدا خواهی کرد ۶

دل بی قید تو زندان فراموشان است
صائب دلشده را یاد کجا خواهی کرد؟ ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۳۶۱ - سیل را در نظر آور که به ویرانه چه کرد
گوهر بعدی:غزل ۳۳۶۳ - آن که منع من مخمور ز صهبا می کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.