هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از صائب تبریزی، بیانگر درد فراق و اشتیاق به وصال معشوق است. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای عمیق، احساسات خود را نسبت به معشوق و جهان اطراف بیان میکند. او از گل، آتش لاله، دریا، ماه و دیگر عناصر طبیعت برای توصیف حالات درونی خود استفاده میکند. در نهایت، شعر به این نکته اشاره دارد که اگر معشوق رحمتی میداشت، زندگی برای دیگران آسانتر میشد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۳۳۶۵ - بی تو گر شاخ گلی دیده تماشا می کرد
بی تو گر شاخ گلی دیده تماشا می کرد
مشق نظاره آن قامت رعنا می کرد ۱
دل صد پاره ما دفتر اگر وا می کرد
آتش لاله چه با دامن صحرا می کرد ۲
وصل جاوید حجاب نظر آگاهی است
قطره ما سفری کاش ز دریا می کرد ۳
ماه رخسار تو انگشت نما بود آن روز
که فلک هاله آغوش مهیا می کرد ۴
تیغ ناز تو اگر آب مروت می داشت
گریه بر زندگی خضر و مسیحا می کرد ۵
گر چه دل روز خوش از گلخن افلاک ندید
اینقدر بود که آیینه مصفا می کرد ۶
حسن خود را اگر از چشم تر ما می دید
آن ستمکاره بیباک چه با ما می کرد ۷
اگر از چشم بد خلق نمی اندیشید
صائب از لطف سخن کار مسیحا می کرد ۸
مشق نظاره آن قامت رعنا می کرد ۱
دل صد پاره ما دفتر اگر وا می کرد
آتش لاله چه با دامن صحرا می کرد ۲
وصل جاوید حجاب نظر آگاهی است
قطره ما سفری کاش ز دریا می کرد ۳
ماه رخسار تو انگشت نما بود آن روز
که فلک هاله آغوش مهیا می کرد ۴
تیغ ناز تو اگر آب مروت می داشت
گریه بر زندگی خضر و مسیحا می کرد ۵
گر چه دل روز خوش از گلخن افلاک ندید
اینقدر بود که آیینه مصفا می کرد ۶
حسن خود را اگر از چشم تر ما می دید
آن ستمکاره بیباک چه با ما می کرد ۷
اگر از چشم بد خلق نمی اندیشید
صائب از لطف سخن کار مسیحا می کرد ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۳۲۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۳۶۴ - از دو عالم دل اگر رو به سویدا می کرد
گوهر بعدی:غزل ۳۳۶۶ - حسن آن روز که آیینه مصفا می کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.