غزل ۳۳۷۸ - کیست دست من آزاده ز یاران گیرد؟

کیست دست من آزاده ز یاران گیرد؟
سرو را دست مگر ابر بهاران گیرد ۱

نقس سوخته اش نقطه حیرت گردد
نی سواری که پی برق سواران گیرد ۲

دانه سوخته را گریه ما سبز کند
زاغ در گلشن ما رنگ هزاران گیرد ۳

نشود زخم زبان مانع طغیان جنون
خار چون دامن سیلاب بهاران گیرد؟ ۴

بگذر از مردم خودبین که کند خود را گم
هر که آیینه ازین آینه داران گیرد ۵

خرده بینان فلک، خانه شماری چندند
چه کسی یاد ازین خانه شماران گیرد؟ ۶

هست امید که نومید نگردد صائب
دل اگر سایه سیمرغ شکاران گیرد ۷