غزل ۳۳۷۷ - چه تمتع ز لبش دیده حیران گیرد؟

چه تمتع ز لبش دیده حیران گیرد؟
از نمکزار چه مقدار نمکدان گیرد؟ ۱

ندهد دست نوازش دل ما را تسکین
دامن بحر کجا پنجه مرجان گیرد؟ ۲

سنگ را سرمه کند گرمی نقش قدمش
جذبه شوق تو آن را که گریبان گیرد ۳

خضر چون آب ز عمر ابدی می گذرد
تاز شمشیر تو یک زخم نمایان گیرد ۴

اگر از جلوه کند زیر و زبر عالم را
کیست تا دامن آن سرو خرامان گیرد؟ ۵

چون شود نکهت گل را چمن آرا مانع؟
گر به گل رخنه دیوار گلستان گیرد ۶

باده در مردم بی مغز اثر بیش کند
طرفه شوری است چو آتش به نیستان گیرد ۷

خرده بینان نگذارند به حرفش انگشت
مور را گر به کف دست سلیمان گیرد ۸

کار خس نیست عنانداری آتش صائب
زهره کیست سر راه به جانان گیرد؟ ۹