غزل ۳۴۴۷ - نمک صبح در آن است که خندان باشد

نمک صبح در آن است که خندان باشد
بخیه ظلم است به زخمی که نمایان باشد ۱

نقش هستی نتوان در نظر عارف یافت
عکس در بحر محال است نمایان باشد ۲

عکس از آیینه تصویر به جایی نرود
حسن فرش است در آن دیده که حیران باشد ۳

شور سودای من از شورش مجنون کم نیست
حلقه چشمی اگر سلسله جنبان باشد ۴

تیر باران حوادث برد از هوش مرا
شیر را خواب فراغت به نیستان باشد ۵

سخی آن است که بی رنج طلب دنیا را
به گدا بخشد و شرمنده احسان باشد ۶

صبر بر زخم زبان کردن و خامش بودن
در ره کعبه دل خار مغیلان باشد ۷

در بساطی که خزف جلوه گوهر دارد
صرفه جوهری آن است که حیران باشد ۸

خاک در چشمش اگر نعمت الوان خواهد
هر که را لخت دلی بر سر مژگان باشد ۹

جگر گرم نبخشند به هر کس صائب
این نه لعلی است که در کوه بدخشان باشد ۱۰