غزل ۳۴۵۷ - گرچه آن سرو روان در همه جا می باشد

گرچه آن سرو روان در همه جا می باشد
نیست ممکن که توان یافت کجا می باشد ۱

خلق را داروی بیهوشی حیرت برده است
ورنه او با همه کس در همه جا می باشد ۲

نیست ممکن که ز من دور توانی گردید
عینک صافدلان دورنما می باشد ۳

از سر کوی تو هرکس که کند عزم سفر
گر به فردوس رود رو به قفا می باشد ۴

در دل ماست خیال تو و از ما دورست
عکس از آیینه در آیینه جدا می باشد ۵

خضر در دامن صحرای طلب کمیاب است
ورنه در هر سیهی آب بقا می باشد ۶

جگر سوخته صاحب نظران می دارند
مشک در ناف غزالان ختا می باشد ۷

دل سنگ تو ز بیتابی ما آسوده است
قبله را کی خبر از قبله نما می باشد؟ ۸

نیست ممکن که به رویش نگشایند دری
هرکه در حلقه مردان خدا می باشد ۹

سر آزاده و درد سر دولت، هیهات
تیغ بر فرق من از بال هما می باشد ۱۰

رهنوردی که سبکبار ز دنیا گذرد
خار در رهگذرش دست دعا می باشد ۱۱

هرکه جان داده درین راه، رسیده است به جان
دل هرکس که ز جا رفت بجا می باشد ۱۲

از دم گرم تو صائب دل افسرده نماند
نفس سوختگان عقده گشا می باشد ۱۳