غزل ۳۶۵۱ - حسن آن روز که تشریف حیا می پوشید

حسن آن روز که تشریف حیا می پوشید
عشق پیراهن یکرنگ وفا می پوشید ۱

بال پروانه اگر پاس ادب را می داشت
شمع پیراهن فانوس چرا می پوشید؟ ۲

یاد آن قرب که آن شعله بی پروایی
به صلاح من یکرنگ، قبا می پوشید ۳

چه شد آن لطف که گر برگ گلی می جنبید
زلف دامن به چراغ دل ما می پوشید ۴

این زمان دست زد بوسه هر بوالهوس است
پشت دستی که رخ از رنگ حنا می پوشید ۵

صائب امروز چو گل مست و گریبان چاک است
غنچه من که رخ از باد صبا می پوشید ۶