غزل ۳۶۵۲ - پنبه نبود که شد از سینه افگار سفید

پنبه نبود که شد از سینه افگار سفید
چشم داغم شده از شوق نمکزار سفید ۱

در دیاری که تو از جلوه فروشان باشی
گل ز خجلت نشود بر سر بازار سفید ۲

پیش من دم نتواند ز نظربازی زد
گرچه شد دیده یعقوب درین کار سفید ۳

آنقدر همرهی از بخت سیه می خواهم
که کنم دیده خود در قدم یار سفید ۴

سعی کن تا ز سیاهی دلت آید بیرون
همچو زاهد چه کنی جبه و دستار سفید؟ ۵

صائب از دست مده جام می گلگون را
از شکوفه چو شود چادر گلزار سفید ۶