هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی، شاعر بزرگ سبک هندی، با زبانی نمادین و پر از تصاویر شاعرانه، به موضوعاتی مانند عشق، ایثار، رهایی از تعلقات دنیوی، و اهمیت صداقت و صفای دل میپردازد. شاعر با استفاده از استعارههای زیبا، مخاطب را به رها کردن دل از غیر عشق، بخشش، و روی آوردن به حق دعوت میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از استعارهها ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
غزل ۳۶۵۶ - دست اسباب بگیرید و به سیلاب دهید
دست اسباب بگیرید و به سیلاب دهید
به دل جمع، دگر داد شکر خواب دهید ۱
دل بی عشق چه در سینه نگه داشته اید؟
بر سرش جان بگذارید و به قصاب دهید ۲
آبرو در چمن خشک مزاجان جهان
آنقدر نیست که خار مژه ای آب دهید ۳
صحبت صافدلان برق صفت در گذرست
هرچه دارید به می در شب مهتاب دهید ۴
روی دل بر طرف خانه حق می باید
چه زیان دارد اگر پشت به محراب دهید؟ ۵
هیچ کار از مدد بخت نگون پیش نرفت
سر این رشته به شاگرد رسن تاب دهید ۶
بلبلان گر سر همچشمی صائب دارید
اول از نغمه تر تیغ زبان آب دهید ۷
به دل جمع، دگر داد شکر خواب دهید ۱
دل بی عشق چه در سینه نگه داشته اید؟
بر سرش جان بگذارید و به قصاب دهید ۲
آبرو در چمن خشک مزاجان جهان
آنقدر نیست که خار مژه ای آب دهید ۳
صحبت صافدلان برق صفت در گذرست
هرچه دارید به می در شب مهتاب دهید ۴
روی دل بر طرف خانه حق می باید
چه زیان دارد اگر پشت به محراب دهید؟ ۵
هیچ کار از مدد بخت نگون پیش نرفت
سر این رشته به شاگرد رسن تاب دهید ۶
بلبلان گر سر همچشمی صائب دارید
اول از نغمه تر تیغ زبان آب دهید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۶۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۶۵۵ - غیر کی پیش تو پیغام مرا می گوید؟
گوهر بعدی:غزل ۳۶۵۷ - خوش بهاری است حریفان نظری بگشایید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.