غزل ۳۶۶۳ - ز روی خشت خم از جوش باده جام افتاد

ز روی خشت خم از جوش باده جام افتاد
بیار باده که طشت خرد ز بام افتاد ۱

حباب وار به سرگشتگی مثل گردد
سفینه ای که به گرداب خط جام افتاد ۲

مباد از سر زنار کم سر مویی
چه شد که سلسله سبحه از نظام افتاد ۳

چو سبزه فرش شد و همچو آب رفت از دست
نگاه هرکه بر آن سرو خوش خرام افتاد ۴

به چشم روشنی دام می رود صیاد
کدام مرغ همایون دگر به دام افتاد؟ ۵

درین نشیمن آشوب پخته شو زنهار
زنند پای به فرقش چو میوه خام افتاد ۶

علاج کلفت خود زود می کنم صائب
دگر به دست من امروز یک دو جام افتاد ۷