غزل ۳۷۴۵ - صراحیی که دم صبح قلقلی دارد

صراحیی که دم صبح قلقلی دارد
چو بلبلی است که مد نظر گلی دارد ۱

زبان شانه ز وصفش به یکدیگر پیچید
کجا بهشت چو آن زلف سنبلی دارد؟ ۲

سرم ز شعله سودا چو دود می نگرد
مگر دلم سر پیوند کاکلی دارد؟ ۳

ز حال صائب و نومیدیش چه می پرسی
نمی رسد به تو دستش، توکلی دارد ۴