غزل ۳۷۶۸ - ز خط صفای دگر روی یار پیدا کرد

ز خط صفای دگر روی یار پیدا کرد
ز داغ، حسن دگر لاله زار پیدا کرد ۱

ز خط کشید رخش گرد خویش دایره ای
فغان که رهزن دلها حصار پیدا کرد ۲

مباد روز خوش آن خط بی مروت را!
که در میان من و او غبار پیدا کرد ۳

اگرچه حکم بیاضی بلند رتبه نبود
به دور گردن او اعتبار پیدا کرد ۴

غریب بود محبت درین جهان خراب
مرا به خون جگر، روزگار پیدا کرد ۵

اگر به آب رسانند خاک عالم را
نمی توان چو من خاکسار پیدا کرد ۶

چه دامهای رمیدن به خاک کرد آهو
که چشم شوخ تو ذوق شکار پیدا کرد ۷

چو زلف روز من آن روز تیره شد صائب
که راه حرف، خط مشکبار پیدا کرد ۸