غزل ۳۷۸۶ - اگر نشسته سفر چون نظر توانی کرد

اگر نشسته سفر چون نظر توانی کرد
ز هفت پرده نیلی گذر توانی کرد ۱

عزیز مصر اگر همتی کند همراه
چو بوی پیرهن از خود سفر توانی کرد ۲

صفای باطن اگر چون صدف به دست آری
ز آب دیده نیسان گهر توانی کرد ۳

چنان ز خویش برون آ که از اشاره موج
حباب وار سبک ترک سر توانی کرد ۴

ز قعر گلخن هستی برآ به اوج فنا
که خنده از ته دل چون شرر توانی کرد ۵

به بلبلان چمن ای گل آنچنان سر کن
که در بهار سر از خاک بر توانی کرد ۶

چو بوی گل سبک از تنگنای غنچه برآی
که همرهی به نسیم سحر توانی کرد ۷

ز چاه تیره هستی، که خاک بر سر آن
عزیز مصر شوی گر سفر توانی کرد ۸

به خلوت لحد تنگ خویش را برسان
که بی ملاحظه خاکی به سر توانی کرد ۹

به پیچ و تاب حوادث بساز چون صائب
مگر چو رشته شکار گهر توانی کرد ۱۰