غزل ۳۸۲۲ - ز جوش نشأه ز مغزم بهار می خیزد

ز جوش نشأه ز مغزم بهار می خیزد
ز فیض اشک گلم از کنار می خیزد ۱

چنین که گوشه ابروی صیقل است بلند
کجا ز آینه ما غبار می خیزد؟ ۲

به هر چمن که چو طاوس جلوه گر گردید
تذرو رنگ ز شاخ بهار می خیزد ۳

به داغ سینه صائب به چشم کم منگر
جنون ز دامن این لاله زار می خیزد ۴