غزل ۳۸۵۶ - خوشا دلی که دراودرد را گذر باشد

خوشا دلی که دراودرد را گذر باشد
خوشا سری که سزاوار دردسر باشد ۱

شرربه آتش وشبنم به بوستان برگشت
دل رمیده ما چند در سفر باشد ۲

بساز با جگر تشنه چون شدی مجنون
که آب دانه زنجیر از جگر باشد ۳

زجدوجهد گذر کن که در طریق فنا
حجاب اول پروانه بال وپر باشد ۴

زنقش بادبه دست است موج دریا را
صدف زساده دلی مخزن گهر باشد ۵

نصیب چرب زبانان شود حلاوت عمر
همیشه صحبت بادام با شکر باشد ۶

غم زمانه به بی حاصلان ندارد کار
زنند سنگ به نخلی که بارور باشد ۷

کجا زسنگ ملامت غمین شوم صائب
مرا که تیشه به سر سایه کمر باشد ۸