غزل ۳۸۶۶ - به چشم من گل وخار چمن یکی باشد

به چشم من گل وخار چمن یکی باشد
نوای بلبل وصوت زغن یکی باشد ۱

تو از نوای مخالف ز راست بیخبری
وگرنه نغمه سرادر چمن یکی باشد ۲

ترا تعدد اخوان فکنده است به چاه
وگرنه یوسف گل پیرهن یکی باشد ۳

یکی است پیش سبکروح زندگانی ومرگ
که صبح را کفن وپیرهن یکی باشد ۴

به توتیا چه کنم چشم خود چوسرمه سیاه
مرا که ساختن وسوختن یکی باشد ۵

مرا که خلق نیاید به دیده حق بین
حضور خلوت با انجمن یکی باشد ۶

رخ چو آینه گرداندن است بی صورت
ترا که طوطی شیرین سخن یکی باشد ۷

فغان که در حرم وصل بار همچو سپند
مرا نشستن و برخاستن یکی باشد ۸

دل دونیم ز عاشق دلیل یکرنگی است
که خامه دو زبان را سخن یکی باشد ۹

به چشم هرکه رمیده است از جهان صائب
زمین غربت وخاک وطن یکی باشد ۱۰