هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی به موضوعاتی مانند بی‌خبری انسان‌ها از رنج‌های زندگی، نادیده گرفتن حقایق جهان توسط روشندلان، بی‌توجهی به گذر زمان و روز حساب، و بی‌خبری از عواقب اعمال می‌پردازد. همچنین، اشاره‌ای به آزادگی انسان‌های وارسته دارد که از تغییرات دنیا بی‌خبرند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر، نیاز به درک بالاتری از زندگی و مسائل اجتماعی دارد که معمولاً در سنین نوجوانی و بزرگسالی قابل درک است.

غزل ۳۹۱۲ - سبکروان ز غم روزگار بیخبرند

سبکروان ز غم روزگار بیخبرند
چو دامن فلک از زخم خار بیخبرند ۱

جهان به دیده روشندلان نمی آید
ستاره های فلک از غبار بیخبرند ۲

جماعتی که نفس ناشمرده خرج کنند
ز خرده گیری روز شمار بیخبرند ۳

درون پرده گروهی که باده می نوشند
ز پرده سوزی صبح خمار بیخبرند ۴

جماعتی که به جمعیت جهان شادند
ز سنگ تفرقه روزگار بیخبرند ۵

درین بساط چو آیینه سیه پردازان
ز نقش نیک وبد روزگار بیخبرند ۶

فکنده اند گروهی که در جهان لنگر
ز خوش عنانی لیل ونهار بیخبرند ۷

چه نعمتی است که این دیده های کوته بین
ز حسن عاقبت انتظار بیخبرند ۸

ز روی تازه فصل بهار سوختگان
چو لاله از جگر داغدار بیخبرند ۹

چو سرو مردم آزاده در جهان صائب
ز انقلاب خزان وبهار بیخبرند ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۹۱۱ - به بحر چون صدف آنان که گوش هوش برند
گوهر بعدی:غزل ۳۹۱۳ - خوش آن گروه که مست بیان یکدیگرند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.