غزل ۳۹۶۱ - ز خانه مست برون آن نگار آمده بود

ز خانه مست برون آن نگار آمده بود
به اختیار نه بی اختیارآمده بود ۱

شکفته روی وشلایین ومست وخواب آلود
به مدعای من دل فگار آمده بود ۲

چو شاخ گل ز سراپاش خنده می بارید
گشاده روی تر از نوبهار آمده بود ۳

خطر ز سایه خود داشت نخل نوخیزش
زبس که درخور بوس وکنار آمده بود ۴

اگر چه بود ز مستی به هر طرف مایل
به جانب دل امیدوارآمده بود ۵

چو آفتاب که آید برون ز چادر صبح
برون ز پرده شرم آن عذارآمده بود ۶

پیاده بود به ظاهر چو گلبن نوخیز
ولی به بردن دلها سوارآمده بود ۷

کمی نبود ز اسباب عیش بزمش را
برون ز خانه به قصد شکارآمده بود ۸

هنوز بخت گرانخواب چشم می مالد
ز دولتی که مرا در کنار آمده بود ۹

نبود شیوه او لطفی این چنین صائب
ز جذبه دل امیدوار آمده بود ۱۰