غزل ۳۹۶۰ - عرق به پاکی گوهر کجا چو باده بود

عرق به پاکی گوهر کجا چو باده بود
حرامزاده کجا چون حلالزاده بود ۱

حضور دل نشود با گشاده رویی جمع
که شاهراه حوادث در گشاده بود ۲

شود به عالم صورت روان هر که اسیر
چو آب آینه پیوسته ایستاده بود ۳

کف گشاده محال است زیر دست شود
که گل به شاخ سوارست اگر پیاده بود ۴

چنان که خانه ز گلجام می شود روشن
صفای خانه دلها ز جام باده بود ۵

حضور اگر طلبی بی اراده شو صائب
که آرمیده بود هرکه بی اراده بود ۶