خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای غنی، به موضوعاتی مانند عشق، مستی، رهایی از دردها، و زیباییهای طبیعت میپردازد. شاعر از پیالهی شراب، ناف غزال، و گلاب به عنوان نمادهایی برای بیان احساسات عمیق خود استفاده میکند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و واژگان ادبی بالا، نیازمند سطحی از بلوغ فکری و ادبی است.
غزل ۴۰۳۷ - اگر چو رشته تن خود به پیچ وتاب دهید
اگر چو رشته تن خود به پیچ وتاب دهید
ز چشمه سار گهر زود دیده آب دهید ۱
مرا پیاله دیگر نمی دهد مستی
به من ز ناف غزالان شراب ناب دهید ۲
عجب که روی عرق ریز یار بگذارد
که همچو سبزه خوابیده تن به خواب دهید ۳
کمند گوهر مقصود رشته اشک است
چو برگ گل دل صد پاره را به آب دهید ۴
عمارت دل ویران ثوابها دارد
پیاله ای به من خانمان خراب دهید ۵
به ترک سر چو توان شد ز درد سر آزاد
چه لازم است که دردسر گلاب دهید ۶
ستاره عرق روی یار در گذرست
ازین چکیده خورشید دیده آب دهید ۷
ز چشمه سار گهر زود دیده آب دهید ۱
مرا پیاله دیگر نمی دهد مستی
به من ز ناف غزالان شراب ناب دهید ۲
عجب که روی عرق ریز یار بگذارد
که همچو سبزه خوابیده تن به خواب دهید ۳
کمند گوهر مقصود رشته اشک است
چو برگ گل دل صد پاره را به آب دهید ۴
عمارت دل ویران ثوابها دارد
پیاله ای به من خانمان خراب دهید ۵
به ترک سر چو توان شد ز درد سر آزاد
چه لازم است که دردسر گلاب دهید ۶
ستاره عرق روی یار در گذرست
ازین چکیده خورشید دیده آب دهید ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۰۳۶ - کجا ز سینه من غم شراب می شوید
گوهر بعدی:غزل ۴۰۳۸ - دنبال دل کمند نگاه کسی مباد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
