هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای غنی، به موضوعاتی مانند عشق، مستی، رهایی از دردها، و زیباییهای طبیعت میپردازد. شاعر از پیالهی شراب، ناف غزال، و گلاب به عنوان نمادهایی برای بیان احساسات عمیق خود استفاده میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و واژگان ادبی بالا، نیازمند سطحی از بلوغ فکری و ادبی است.
غزل ۴۰۳۷ - اگر چو رشته تن خود به پیچ وتاب دهید
اگر چو رشته تن خود به پیچ وتاب دهید
ز چشمه سار گهر زود دیده آب دهید ۱
مرا پیاله دیگر نمی دهد مستی
به من ز ناف غزالان شراب ناب دهید ۲
عجب که روی عرق ریز یار بگذارد
که همچو سبزه خوابیده تن به خواب دهید ۳
کمند گوهر مقصود رشته اشک است
چو برگ گل دل صد پاره را به آب دهید ۴
عمارت دل ویران ثوابها دارد
پیاله ای به من خانمان خراب دهید ۵
به ترک سر چو توان شد ز درد سر آزاد
چه لازم است که دردسر گلاب دهید ۶
ستاره عرق روی یار در گذرست
ازین چکیده خورشید دیده آب دهید ۷
ز چشمه سار گهر زود دیده آب دهید ۱
مرا پیاله دیگر نمی دهد مستی
به من ز ناف غزالان شراب ناب دهید ۲
عجب که روی عرق ریز یار بگذارد
که همچو سبزه خوابیده تن به خواب دهید ۳
کمند گوهر مقصود رشته اشک است
چو برگ گل دل صد پاره را به آب دهید ۴
عمارت دل ویران ثوابها دارد
پیاله ای به من خانمان خراب دهید ۵
به ترک سر چو توان شد ز درد سر آزاد
چه لازم است که دردسر گلاب دهید ۶
ستاره عرق روی یار در گذرست
ازین چکیده خورشید دیده آب دهید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۳۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۰۳۶ - کجا ز سینه من غم شراب می شوید
گوهر بعدی:غزل ۴۰۳۸ - دنبال دل کمند نگاه کسی مباد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.