غزل ۴۰۳۶ - کجا ز سینه من غم شراب می شوید

کجا ز سینه من غم شراب می شوید
چه زنگ از دل آیینه آب می شوید ۱

چه آب روشن ازین چرخ نیلگون جویم
که رخ به خون شفق آفتاب می شوید ۲

کسی که در پی اصلاح بخت تیره ماست
سیاهی از پروبال عقاب می شوید ۳

علاج تشنه دیدار نیست جز دیدار
کجا غم از دل بلبل گلاب می شوید ۴

به حسن ساده دلی چشم هر که باز شود
به اشک تلخ ندامت کتاب می شوید ۵

اگر غبار یتیمی توان ز گوهر شست
کدورت از دل من هم شراب می شوید ۶

ز بس که دلبر من تشنه جمال خودست
به آبگینه ز رخ گرد خواب می شوید ۷

به گریه تیرگی از دل رود که از ریزش
ز روی خویش سیاهی سحاب می شوید ۸

که گفته است در ابر سفید باران نیست
رخش غم از دل من در نقاب می شوید ۹

چراغ سوختگان می شود ز هم روشن
به اشک چهره آتش کباب می شوید ۱۰

غبار غم ننشیند به دامنی صائب
که توبه نامه من با شراب می شوید ۱۱