خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از صائب تبریزی بیانگر عشق و دیوانگی عاشقانه است که در آن شاعر از بندهای عشق، بیم جان، رشک و حسد، و تلاش برای فتح دل معشوق سخن میگوید. همچنین، اشارههایی به تصویرگری، تزویر، و تدبیر در عشق دارد. در نهایت، شاعر از فارغبودن از عقل و تسلیمشدن در برابر عشق سخن میگوید.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی پیچیده است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
غزل ۴۱۲۶ - خوبان دلم به زلف گرهگیر بسته اند
خوبان دلم به زلف گرهگیر بسته اند
دیوانه مرا به دو زنجیر بسته اند ۱
جمعی که زیر چرخ نفس راست کرده اند
از بیم جان چو صبح دو شمشیر بسته اند ۲
از رشک قاصدان سخنساز عاشقان
مکتوب خود به بال وپر تیر بسته اند ۳
جمعی که فتح باب زگردون طمع کنند
دل بر گشاد عنچه تصویر بسته اند ۴
این کم عنایتی است که از لطف بی دریغ
بر روی میکشان در تزویر بسته اند ۵
در روزگار غنچه ما اهل حل وعقد
چون گل حنا به ناخن تدبیر بسته اند ۶
در پیش راه باده گلگون طلسم عقل
سدی است کز شکر به ره شیربسته اند ۷
صائب ز عقل وکشمکش او چه فارغند
آنان که دل به زلف گرهگیر بسته اند ۸
دیوانه مرا به دو زنجیر بسته اند ۱
جمعی که زیر چرخ نفس راست کرده اند
از بیم جان چو صبح دو شمشیر بسته اند ۲
از رشک قاصدان سخنساز عاشقان
مکتوب خود به بال وپر تیر بسته اند ۳
جمعی که فتح باب زگردون طمع کنند
دل بر گشاد عنچه تصویر بسته اند ۴
این کم عنایتی است که از لطف بی دریغ
بر روی میکشان در تزویر بسته اند ۵
در روزگار غنچه ما اهل حل وعقد
چون گل حنا به ناخن تدبیر بسته اند ۶
در پیش راه باده گلگون طلسم عقل
سدی است کز شکر به ره شیربسته اند ۷
صائب ز عقل وکشمکش او چه فارغند
آنان که دل به زلف گرهگیر بسته اند ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۱۲۵ - جمعی که دل به طره طرار بسته اند
گوهر بعدی:غزل ۴۱۲۷ - آنان که دل به معنی بیگانه بسته اند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
