هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی بیانگر عشق و دیوانگی عاشقانه است که در آن شاعر از بندهای عشق، بیم جان، رشک و حسد، و تلاش برای فتح دل معشوق سخن میگوید. همچنین، اشارههایی به تصویرگری، تزویر، و تدبیر در عشق دارد. در نهایت، شاعر از فارغبودن از عقل و تسلیمشدن در برابر عشق سخن میگوید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی پیچیده است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
غزل ۴۱۲۶ - خوبان دلم به زلف گرهگیر بسته اند
خوبان دلم به زلف گرهگیر بسته اند
دیوانه مرا به دو زنجیر بسته اند ۱
جمعی که زیر چرخ نفس راست کرده اند
از بیم جان چو صبح دو شمشیر بسته اند ۲
از رشک قاصدان سخنساز عاشقان
مکتوب خود به بال وپر تیر بسته اند ۳
جمعی که فتح باب زگردون طمع کنند
دل بر گشاد عنچه تصویر بسته اند ۴
این کم عنایتی است که از لطف بی دریغ
بر روی میکشان در تزویر بسته اند ۵
در روزگار غنچه ما اهل حل وعقد
چون گل حنا به ناخن تدبیر بسته اند ۶
در پیش راه باده گلگون طلسم عقل
سدی است کز شکر به ره شیربسته اند ۷
صائب ز عقل وکشمکش او چه فارغند
آنان که دل به زلف گرهگیر بسته اند ۸
دیوانه مرا به دو زنجیر بسته اند ۱
جمعی که زیر چرخ نفس راست کرده اند
از بیم جان چو صبح دو شمشیر بسته اند ۲
از رشک قاصدان سخنساز عاشقان
مکتوب خود به بال وپر تیر بسته اند ۳
جمعی که فتح باب زگردون طمع کنند
دل بر گشاد عنچه تصویر بسته اند ۴
این کم عنایتی است که از لطف بی دریغ
بر روی میکشان در تزویر بسته اند ۵
در روزگار غنچه ما اهل حل وعقد
چون گل حنا به ناخن تدبیر بسته اند ۶
در پیش راه باده گلگون طلسم عقل
سدی است کز شکر به ره شیربسته اند ۷
صائب ز عقل وکشمکش او چه فارغند
آنان که دل به زلف گرهگیر بسته اند ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۳۵۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۱۲۵ - جمعی که دل به طره طرار بسته اند
گوهر بعدی:غزل ۴۱۲۷ - آنان که دل به معنی بیگانه بسته اند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
