هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی به موضوع عشق، عرفان و رهایی از تعلقات دنیوی میپردازد. شاعر در ابیات مختلف به افرادی اشاره میکند که خود را در بند معانی بیگانه، خانه و یا حتی مذهب حبس کردهاند. در مقابل، عاشق را به دلیری و سوختن در راه معشوق تشویق میکند. همچنین، از یزید و تلخیهای ناشی از ظلم او یاد میکند و در نهایت به اهمیت ترک عقل برای رسیدن به حضور اشاره دارد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، برخی اشارات تاریخی و انتقادی ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
غزل ۴۱۲۷ - آنان که دل به معنی بیگانه بسته اند
آنان که دل به معنی بیگانه بسته اند
بر روی آفتاب در خانه بسته اند ۱
آنها که دیده از رخ جانانه بسته اند
بر آفتاب روزن کاشانه بسته اند ۲
عاشق چرا دلیر نباشد به سوختن
کز شمع نخل ماتم پروانه بسته اند ۳
بر روی خویشتن در حاجت گشوده اند
بر سایل آن کسان که در خانه بسته اند ۴
بگذر ز کفر ودین که به مقصد رسیدگان
اول نظرزکعبه وبتخانه بسته اند ۵
لعن یزید تلخی حرمت زمی برد
بر روی ما عبث در میخانه بسته اند ۶
فردا جواب ساقی کوثر چه می دهند
آنها که آب بر لب پیمانه بسته اند ۷
صائب حضور اگر طلبی ترک عقل کن
کاین در به روی مردم فرزانه بسته اند ۸
بر روی آفتاب در خانه بسته اند ۱
آنها که دیده از رخ جانانه بسته اند
بر آفتاب روزن کاشانه بسته اند ۲
عاشق چرا دلیر نباشد به سوختن
کز شمع نخل ماتم پروانه بسته اند ۳
بر روی خویشتن در حاجت گشوده اند
بر سایل آن کسان که در خانه بسته اند ۴
بگذر ز کفر ودین که به مقصد رسیدگان
اول نظرزکعبه وبتخانه بسته اند ۵
لعن یزید تلخی حرمت زمی برد
بر روی ما عبث در میخانه بسته اند ۶
فردا جواب ساقی کوثر چه می دهند
آنها که آب بر لب پیمانه بسته اند ۷
صائب حضور اگر طلبی ترک عقل کن
کاین در به روی مردم فرزانه بسته اند ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۳۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۱۲۶ - خوبان دلم به زلف گرهگیر بسته اند
گوهر بعدی:غزل ۴۱۲۸ - مستان چو غنچه بند قبا را نبسته اند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
