غزل ۴۱۷۸ - هشیار را خرام تو سر مست می کند

هشیار را خرام تو سر مست می کند
این سیل اگر به کوه رسد پست می کند ۱

تا وا کند نسیم سحرگاه غنچه ای
صد عقده باز تاک زبردست می کند ۲

قد ترا به سرو چه نسبت که آب را
حیرانی خرام تو پا بست می کند ۳

از خط فزود مستی آن چشم پرخمار
بادام را بنفشه سیه مست می کند ۴

صائب من از نظاره ساقی شدم خراب
ورنه مرا شراب کجا مست می کند ۵