غزل ۴۲۲۳ - گیرم نقاب دور ز سیمای او کنند

گیرم نقاب دور ز سیمای او کنند
کو چشمی آنچنان که تماشای او کنند ۱

در اولین نگاه به معراج می رسند
عشاق اگر نظاره بالای او کنند ۲

مژگان به هم نمی زند از آفتاب حشر
چشمی که باز بر رخ زیبای او کنند ۳

هر ساعتش به عمر درازی برابرست
عمری که صرف زلف دلارای او کنند ۴

افتد کلاه عقل ز سر کاینات را
هر گه نظر به قامت رعنای اوکنند ۵

لغزید پای عالمی از لطف ساعدش
ای وای اگر نظر به سراپای او کنند ۶

حوران برآورند سر از روزن بهشت
بی پرده تا ز دور تماشای او کنند ۷

در آتش است نعل دل داغ دیدگان
تا همچو لاله جای به صحرای اوکنند ۸

پرگاروار هر دو جهان با دل دو نیم
جولان به گرد نقطه سودای او کنند ۹

صائب عطیه ای است که کمتر ز وصل نیست
ما را اگر رها به تمنای او کنند ۱۰