غزل ۴۲۷۴ - از ترکتاز غم دل من شاد می شود

از ترکتاز غم دل من شاد می شود
معمور این خرابه ز بیداد می شود ۱

از سختی دل است یکی لطف و قهر یار
یکدست خط ز خامه فولاد می شود ۲

در شیشه است جلوه دیگر شراب را
از خط سبز، حسن پریزاد می شود ۳

مهجور ساخت شکوه مرا از حریم وصل
ز آتش سپند دور به فریاد می شود ۴

ناقص شود به سعی هنرور ز کاملان
سنگ آدمی ز تیشه فرهاد می شود ۵

در خواجگی نمی شود آزاد هیچ کس
هر کس که بندگی کند آزاد می شود ۶

بی یاد حق مباش درین دامگه که صید
غافل چو گشت قسمت صیاد می شود ۷

ز اقبال بی زوال، سلیمان روزگار
سال دگر خلیفه، بغداد می شود ۸

صائب کسی که بر خط فرمان نهاد سر
فرمانروای عالم ایجاد می شود ۹