هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی، با استفاده از تصاویر طبیعت و استعارههای عرفانی، به موضوعاتی مانند عشق، جرأت، تحول درونی و ارزش سخن تازه میپردازد. شاعر از غنچه، شبنم، سپند، کبک و ذره به عنوان نمادهایی برای بیان مفاهیم عمیق عرفانی و انسانی استفاده میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر برای درک و تجربهی مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان شعری فاخر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۴۳۰۸ - در پرده غنچه برگ سفر ساز می دهد
در پرده غنچه برگ سفر ساز می دهد
شبنم عبث چه آینه پرداز می دهد ۱
در بزم عشق کیست که سازد صدا بلند
اینجا سپند سرمه به آواز می دهد ۲
امروز در قلمرو جرأت دل من است
کبکی که سینه طرح به شهباز می دهد ۳
دل ذره ذره گشت وهمان گرم ناله است
این جام توتیا شد وآواز می دهد ۴
صائب کسی که از سخن تازه یافت جان
آب حیات را به خضر باز می دهد ۵
شبنم عبث چه آینه پرداز می دهد ۱
در بزم عشق کیست که سازد صدا بلند
اینجا سپند سرمه به آواز می دهد ۲
امروز در قلمرو جرأت دل من است
کبکی که سینه طرح به شهباز می دهد ۳
دل ذره ذره گشت وهمان گرم ناله است
این جام توتیا شد وآواز می دهد ۴
صائب کسی که از سخن تازه یافت جان
آب حیات را به خضر باز می دهد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۴۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۳۰۷ - شوخی که عرض حسن به اغیار می دهد
گوهر بعدی:غزل ۴۳۰۹ - هر کس سخن به دشمن انصاف می دهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
