غزل ۴۳۴۰ - اندیشه ز کلفت دل بیتاب ندارد

اندیشه ز کلفت دل بیتاب ندارد
پروای غبار آینه آب ندارد ۱

از فکر مکان جان مجرد بود آزاد
حاجت به صدف گوهر نایاب ندارد ۲

درمان بود آن درد که اظهار توان کرد
آن زخم کشنده است که خوناب ندارد ۳

در فقر وفنا کوش که جمعیت خاطر
فرش است در آن خانه که اسباب ندارد ۴

ریزد ز هم از پرتو منت دل نازک
ویرانه ما طاقت مهتاب ندارد ۵

سر گرم طلب باش که چندان که روان است
از زنگ خطر اینه آب ندارد ۶

بر آینه ساده دلان نقش گران است
دیوار حرم حاجت محراب ندارد ۷

صائب به چه امید برآییم ز غفلت
بیداری ما آگهی خواب ندارد ۸