هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از صائب تبریزی، به موضوع عشق و رهایی از قید و بندهای دنیوی می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که عشق فراتر از عقل و تدبیر است و هیچ‌کس از آن شرم نمی‌کند. او از وابستگی به دنیا گذر کرده و به سادگی و بی‌تکلفی عشق اشاره می‌کند. همچنین، از جاذبه‌ی زیبایی و اسارت در عشق سخن می‌گوید و پایان‌ناپذیری عشق را مانند برگ‌های خزان توصیف می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد.

غزل ۴۳۵۰ - دل بردن ما اینهمه تدبیر ندارد

دل بردن ما اینهمه تدبیر ندارد
این راه سبک حاجت شبگیر ندارد ۱

در هر دو جهان کیست کز او شرم کند عشق
نقاش حیا از رخ تصویر ندارد ۲

اطوار من از دایره عقل برون است
خواب من سودازده تدبیر ندارد ۳

از وادی کونین چه کارست گذشتن
این یک دو قدم حاجت شبگیر ندارد ۴

خورشید کباب است ازان جاذبه حسن
چون سایه گرفتار تو زنجیر ندارد ۵

شیرازه نکرده است کسی برگ خزان را
مجنون تو پیوند به زنجیر ندارد ۶

تا بلبل باغ فرح آباد توان شد
صائب هوس گلشن کشمیر ندارد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۳۴۹ - هر شیشه دلی حوصله شور ندارد
گوهر بعدی:غزل ۴۳۵۱ - دل راه در آن زلف گرهگیر ندارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.