هوش مصنوعی:
متن شعری است که در آن شاعر از شب و تجربههای عرفانی و عاشقانه خود سخن میگوید. او از مفاهیمی مانند نور، عشق، و معنویت صحبت میکند و از عناصری مانند شیر و شکر، شمس و قمر، و کعبه جانها برای بیان احساسات خود استفاده میکند. شاعر همچنین به مفاهیمی مانند دولت مرغان و دام افندی اشاره میکند که میتواند نمادهایی از عروج روحانی یا عشق الهی باشند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادها و استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک کامل دارد.
غزل ۳۰۳۵ - دوش همه شب، دوش همه شب
دوشْ همه شب، دوشْ همه شب
گَشتم من بر بامِ اَفَندی ۱
آخِرِ شب شُد، آخِرِ شب شُد
خوردم میْ از جامِ اَفَندی ۲
شیر و شِکَر را، شَمس و قَمَر را
مایه بِبَخشَد، نامِ اَفَندی ۳
نورِ دو عالَم، عشقِ قدیمی
دولتِ مُرغان، دامِ اَفَندی ۴
شیرِ رَوان شُد خوش زِ بَیانَش
شیرِ سِیَه شُد رامِ اَفَندی ۵
کامِ مُلوکان، جایزه گیری
جایزه بَخشی، کامِ اَفَندی ۶
کَعبهٔ جانها، رویِ مَلیحَش
پُختهٔ عالَم، خامِ اَفَندی ۷
گَر اَلِفیّ و سابِقْ حَرفی
مَحو شو اَنْدَر لامِ اَفَندی ۸
نور بُوَد او، نار نِمایَد
خاص بُوَد خود عامِ اَفَندی ۹
بس کُن بس کُن، کَس نَتوانَد
که بِگُزارد وامِ اَفَندی ۱۰
گَشتم من بر بامِ اَفَندی ۱
آخِرِ شب شُد، آخِرِ شب شُد
خوردم میْ از جامِ اَفَندی ۲
شیر و شِکَر را، شَمس و قَمَر را
مایه بِبَخشَد، نامِ اَفَندی ۳
نورِ دو عالَم، عشقِ قدیمی
دولتِ مُرغان، دامِ اَفَندی ۴
شیرِ رَوان شُد خوش زِ بَیانَش
شیرِ سِیَه شُد رامِ اَفَندی ۵
کامِ مُلوکان، جایزه گیری
جایزه بَخشی، کامِ اَفَندی ۶
کَعبهٔ جانها، رویِ مَلیحَش
پُختهٔ عالَم، خامِ اَفَندی ۷
گَر اَلِفیّ و سابِقْ حَرفی
مَحو شو اَنْدَر لامِ اَفَندی ۸
نور بُوَد او، نار نِمایَد
خاص بُوَد خود عامِ اَفَندی ۹
بس کُن بس کُن، کَس نَتوانَد
که بِگُزارد وامِ اَفَندی ۱۰
وزن:
مفتعلن فع مفتعلن فع
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
۴۶۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۰۳۴ - میرسد ای جان، باد بهاری
گوهر بعدی:غزل ۳۰۳۶ - گاه چو اشتر، در وحل آیی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
