غزل ۴۴۰۸ - هر نقطه کز این دایره بیکار شمارند

هر نقطه کز این دایره بیکار شمارند
صاحب نظران خال لب یار شمارند ۱

رویی که در او راز نهان را نتوان دید
روشن گهران آینه تار شمارند ۲

بیدار کن از عشق دل مرده خود را
تا خواب ترا دولت بیدار شمارند ۳

زان روز حذر کن که به دامان تو چون گل
هر خرده که دارای همه یکبار شمارند ۴

هر قطره او شبنم ریحان بهشت است
اشکی که به دامان شب تار شمارند ۵

آن راهروانی که پی دل نگرفتند
نقش قدم قافله بسیار شمارند ۶

چشمی که رگ خواب دراوپرده نشین است
بیدار دلان حلقه زنار شمارند ۷

مستان تو برهم زدن هردو جهان او
آسانتر از آشفتن دستار شمارند ۸

جمعی که به یکتایی گلشن نرسیدند
صائب ورق دفتر گلزار شمارند ۹