غزل ۴۴۰۹ - حکم است که کار شب آدینه بسازند

حکم است که کار شب آدینه بسازند
کار خرد از باده دیرینه بسازند ۱

دریا به نظر تنگتر از چشم حباب است
کم ظرف کسانی که به گنجینه بسازند ۲

خوش وقت گروهی که ز اسباب تعلق
چون نافه به یک خرقه پشمینه بسازند ۳

این قوم خودآرا که کنون برسردستند
وقت است نگین خوداز آیینه بسازند ۴

گنجینه دل را که پی گوهر مهرست
حیف است که پراز خزف کینه بسازند ۵

واعظ تو همان در درک الاسفل جهلی
بهرتو اگرمنبر صد زینه بسازند ۶

امسال گلی برسربازار نیامد
مرغان به همان مستی پارینه بسازند ۷

جز صورت قاتل نکندعکس پذیری
از سنگ مزارم اگرآیینه بسازند ۸

صائب دل او صاف شداز ناله گرمم
از سنگ بودرسم که آیینه بسازند ۹