خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که از عناصر طبیعت مانند گل، سرو، و بلبل برای بیان احساسات عمیق و عرفانی استفاده میکند. شاعر از مفاهیمی مانند عشق، رهایی، و هنر سخن میگوید و با تصاویر زیبا و استعاری، احساساتی مانند درد، امید، و زیبایی را منتقل میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
غزل ۴۴۲۶ - آن خرمن گل چون ز در باغ درآید
آن خرمن گل چون ز در باغ درآید
سرو از لب جو چند قدم پیشتر آید ۱
گر در بغل غنچه فردوس درآیم
چون چاک گریبان قفس در نظر آید ۲
با آه جگر سوختگان اشک نباشد
غواص چو تعجیل کند بی گهر آید ۳
هشدار که چون بلبل ما بال فشاند
از صدقفس آواز پروبال برآید ۴
بابی هنران اختر بدکار ندارد
این سنگ برآیینه اهل هنر آید ۵
سرو از لب جو چند قدم پیشتر آید ۱
گر در بغل غنچه فردوس درآیم
چون چاک گریبان قفس در نظر آید ۲
با آه جگر سوختگان اشک نباشد
غواص چو تعجیل کند بی گهر آید ۳
هشدار که چون بلبل ما بال فشاند
از صدقفس آواز پروبال برآید ۴
بابی هنران اختر بدکار ندارد
این سنگ برآیینه اهل هنر آید ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۴۲۵ - سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآید
گوهر بعدی:غزل ۴۴۲۷ - خطی که ازان چهره روشن بدر آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
