هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از عناصر طبیعت مانند گل، سرو، و بلبل برای بیان احساسات عمیق و عرفانی استفاده میکند. شاعر از مفاهیمی مانند عشق، رهایی، و هنر سخن میگوید و با تصاویر زیبا و استعاری، احساساتی مانند درد، امید، و زیبایی را منتقل میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
غزل ۴۴۲۶ - آن خرمن گل چون ز در باغ درآید
آن خرمن گل چون ز در باغ درآید
سرو از لب جو چند قدم پیشتر آید ۱
گر در بغل غنچه فردوس درآیم
چون چاک گریبان قفس در نظر آید ۲
با آه جگر سوختگان اشک نباشد
غواص چو تعجیل کند بی گهر آید ۳
هشدار که چون بلبل ما بال فشاند
از صدقفس آواز پروبال برآید ۴
بابی هنران اختر بدکار ندارد
این سنگ برآیینه اهل هنر آید ۵
سرو از لب جو چند قدم پیشتر آید ۱
گر در بغل غنچه فردوس درآیم
چون چاک گریبان قفس در نظر آید ۲
با آه جگر سوختگان اشک نباشد
غواص چو تعجیل کند بی گهر آید ۳
هشدار که چون بلبل ما بال فشاند
از صدقفس آواز پروبال برآید ۴
بابی هنران اختر بدکار ندارد
این سنگ برآیینه اهل هنر آید ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۲۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۴۲۵ - سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآید
گوهر بعدی:غزل ۴۴۲۷ - خطی که ازان چهره روشن بدر آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.