غزل ۴۵۰۵ - فتنه چشم تو چون ز خواب برآید

فتنه چشم تو چون ز خواب برآید
از طرف مغرب آفتاب برآید ۱

دست دعای ملک دود ز دو جانب
چون به بغل خانه رکاب برآید ۲

ماه شب چارده ستاره روزست
چون به لب بام بی نقاب برآید ۳

لعل لبت آب بست بر لب خشکم
تا در گوش تو چون ز آب برآید ۴

صبح ز شرم تو زد گره به شکرخند
مهر به دور تو با نقاب برآید ۵

هر سر موگرشودزبان سؤالی
چشم تو از عهده جواب برآید ۶

از غلط اندازی فلک عجبی نیست
چشمه حیوان گر از سراب برآید ۷

دولت بیدار سرنهدبه کنارش
هرکه به رویت سحر ز خواب برآید ۸

گر به گلستان رسد ترانه صائب
غنچه ز پیراهن حجاب برآید ۹