غزل ۴۵۳۲ - از نمک تبسمت رنگ شراب می پرد

از نمک تبسمت رنگ شراب می پرد
در هوس نظاره ات چشم حباب می پرد ۱

چون به کرشمه واکنی نرگس پر خمار ما
از مژه غزال چنین سرمه خواب می پرد ۲

چون پر وبال واکند چنگل شاهباز تو
از سر شاخ بابزن مرغ کباب می پرد ۳

در چمنی که باغبان شرم بهانه جو بود
رنگ حیا ز دیدن رنگ شراب می پرد ۴

قصه اشتیاق را بال وپری دگر بود
نامه من چو نامه روز حساب می پرد ۵

چشمه جود اگر نشد خشکتر از دهان ما
مرغ امید ما چرا رو به سراب می پرد ۶

چون به رباب می زند مطرب عشق چنگ را
ناخن شیر گویی از چنگ و رباب می پرد ۷

قطع نظر چگونه از چشمه تیغ او کنم
من که ز تشنگی دلم همچو سراب می پرد ۸

صائب اگر خیال او در نظرست ازچه رو
دیده استراحتت از پی خواب می پرد ۹