غزل ۴۵۶۱ - پیچ وتاب خط برآن رخسار گلرنگ است بار

پیچ وتاب خط برآن رخسار گلرنگ است بار
جلوه طوطی براین آیینه چون زنگ است بار ۱

هر که خود رایافت پهلو می کند خالی ز خلق
بردرخت خوش ثمر، پیوند چون سنگ است بار ۲

بی دماغان رادماغ ناله بلبل کجاست ؟
بوی گل چون غنچه مارا بر دل تنگ است بار ۳

جوش اشکم شیشه افلاک رادر هم شکست
برتنگ ظرفان می پرزور چون سنگ است بار ۴

نیست پروای نفس آیینه تاریک را
بردل روشن حضور خلق چون زنگ است بار ۵

صلح اگر خوشتر بود از جنگ پیش عاقلان
بر دل آزادگان ،هم صلح وهم جنگ است بار ۶

گله آهوی وحشی راشبان درکارنیست
بر دل سوداییان عشق ،فرهنگ است بار ۷

شیشه سربسته خون دردل کند مخموررا
طوطی خاموش برآیینه چون زنگ است بار ۸

دلخراشان پرده چشم وغبار خاطرند
سایه فرهاد بر کوه گرانسنگ است بار ۹

گر سخن بی پرده گوید کلک صائب دور نیست
بر نوای بلبل شوریده ،آهنگ است بار ۱۰