هوش مصنوعی: این متن شعری است که به موضوعات عشق، رنج‌های آن، قناعت، و دوری از آفت‌ها می‌پردازد. شاعر از درد عشق، بی‌اختیاری در برابر می، و ضرورت پنهان‌کردن رازها سخن می‌گوید. همچنین، به خطرات ریزه‌خواری و آفت‌های قناعت اشاره می‌کند و توصیه می‌کند که مانند مورچه خرمن خود را پنهان کنیم. در پایان، شاعر از مهمان‌نوازی روزگار و خطر آتش عشق هشدار می‌دهد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، همراه با اشارات به می و رنج‌های عشق، ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا سنگین باشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها نیاز به درک ادبی بالاتری دارند.

غزل ۴۵۶۴ - پاس درد وداغ عشق از دیده های شوردار

پاس درد وداغ عشق از دیده های شوردار
درمیان زنگیان آیینه رامستور دار ۱

نیست در دست سبوی می عنان اختیار
رازعشق ازدل تراوش گر کند معذور دار ۲

ریزه چینان قناعت پرده دار آفتند
خرمن خود را نهان در زیر بال مور دار ۳

بی نمک نتوان جگر خوردن درین ماتم سرا
حق بخت شور را ای بی نمک منظور دار ۴

از دودست خویش کن ظرف طعام وآب خویش
ملک چین را سر بسر ارزانی فغفور دار ۵

دورتا از توست درمهمانسرای روزگار
کاسه خود سرنگون چون نرگس مخمور دار ۶

نیستی صائب حریف برق بی زنهار ما
زینهار از آتش ما دست خود را دور دار ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۷۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۵۶۳ - می پرستان رابه دل ننشیند از دشمن غبار
گوهر بعدی:غزل ۴۵۶۵ - شوختر گردد شود چون خال از خط بالدار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.