هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی‌ها و نمادهای فصل بهار مانند گل‌ها، نسیم، و شبنم می‌پردازد و از مفاهیمی مانند عشق، ایمان، و گذر زمان سخن می‌گوید. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند «زخم نمایان بهار» و «اشک آلود ابر»، احساسات عمیق و تناقض‌های طبیعت و زندگی را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارند.

غزل ۴۵۸۷ - بوی گل می آیداز چاک گریبان بهار

بوی گل می آیداز چاک گریبان بهار
تا ز تیغ کیست این زخم نمایان بهار ۱

می توان دانست داغ آتشین رخساره ای است
زآتشی کز لاله افتاده است در جان بهار ۲

بهر ایمان باختن هر شبنم گل چشمکی است
دین کجا ماند بجا در کافرستان بهار ۳

کی برآید بوی گل ازعهده خرج نسیم ؟
زود خواهد رفت هوش مابه جولان بهار ۴

از نسیم اولم چون گل گریبان چاک کرد
تا چه گلها بشکفد دیگر ز احسان بهار ۵

تازه رویان توکل فارغند ازفکر رزق
کی شود خالی زبرگ عیش، دامان بهار؟ ۶

در فضای سینه ام پر درپر هم بافته است
آه اشک آلود چون ابر پریشان بهار ۷

هست صائب چشم اشک آلود ابر تلخروی
در حقیقت چشم زخم روی خندان بهار ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۵۸۶ - کوه سنگین را سبک جولان کند جام بهار
گوهر بعدی:غزل ۴۵۸۸ - خاک راجان کرد درتن ابر احسان بهار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.