غزل ۴۷۲۱ - ای زلفت از کمند تمنابلند تر

ای زلفت از کمند تمنابلند تر
مژگان ز زلف و زلف ز بالا بلندتر ۱

هر چند عمر رشته شود کوته از گره
زلف تو شد ز عقده دلها بلندتر ۲

از سر هوای عشق به سعی سفر نرفت
این شعله شد ز دامن صحرا بلندتر ۳

هرگز گلی به سر نزدم از ریاض وصل
پیوسته بود دست من از پا بلندتر ۴

در تنگنای قطره بسر چون برد کسی؟
با مشربی ز گردن مینا بلندتر ۵

هر چند نارسایی طالع فزون شود
گردد زبان عرض تمنا بلندتر ۶

پوشیده است یوسف ما از فریب ناز
پیراهنی ز دست زلیخا بلندتر ۷

شد دام زیر خاک ز گرد و غبار خط
زلفی که بود از شب یلدا بلندتر ۸

تا چند خاکمال اسیران دهی، بس است
خطت شد از غبار دل ما بلندتر ۹

صائب شکست اگر چه بود سرمه صدا
شد از شکست دل سخن ما بلندتر ۱۰